Aku bosan, diam membisu..
Di waktu pagi aku mengeluh..
Mengenang nasib sendiri..
Yang mungkin tiada penghujungnya..
Aku ingin pergi ke angkasa,
Jauh dari kebingitan dunia,
Jauh dari masalah..
Yang ada hanya diam..
Gelap..Hanya aku sendiri..
Kehidupan.. sudah jauh aku berjalan
Menyusuri hari demi hari tanpa hala tujuku
Tatkala aku hilang, aku sesat
Aku kecewa sama aku
Ya Allah Ya Tuhanku, tunjukkan aku jalan kepadamu
Aku merenung bulan, bintang berkerlipan,
Awan biru, aku mahu terbang ke arahmu,
Melintasi Marikh, Musytari dan Zuhal
Terus saja menuju ke arah Pluto di akhirnya
Biar tiada ganggu, biarkan aku sejuk dan kebal..
Hanya ada aku, angkasa dan Pluto..



